36 weken zwanger: mijn ervaring met een uitwendige versie

18 augustus 2016Zwangerschap Standard

In mijn blog van vorige week konden jullie lezen dat onze kleine man nog in een stuiligging lag.
Een half onvolkomen stuit om precies te zijn (hoofdje naar boven, billen ingedaald waarvan een been langs zijn lijfje en een been naar beneden).
Ondanks veel hopen en bidden, ook veel mensen hebben met ons mee gehoopt/gebeden (waar wel heel dankbaar voor zijn!), was onze man gisteren nog niet gedraaid.
Daarom stond er gisteren een uitwendige versie, ook wel draaipoging genoemd, gepland bij de verloskundige.
Let op, deze blog gaat echt puur over mijn ervaring met een versie. Voor juiste informatie over een versie verwijs ik jullie naar de site van ‘de Verloskundige‘.

Hoe gaat nu zo’n versie?
Allereerst kon de versie worden verricht in de praktijk van onze verloskundige zelf.
Ontzettend fijn! Niet elke verloskundige is ook versiekundige, maar bij de verloskundigenpraktijk waar wij zijn aangesloten zijn er twee verloskundigen die dit wel zijn.
Hierdoor zag ik een stuk minder op tegen de versie, omdat het werd gedaan in een vertrouwde omgeving en zonder veel poespas (in het ziekenhuis wordt je bijvoorbeeld ook aan een infuus gelegd, geen pretje voor iemand die bang is voor naalden).

In de relaxmodus
Ondanks dat er van alles door mijn hoofd speelde, vooral: WAT ALS HET NIET LUKT? Doet het pijn? Krijg ik straks een keizersnede als het niet lukt? Wat als ik toch naar het ziekenhuis moet voor een tweede poging? Wat als de bevalling ineens op gang komt? etc. etc.  heb ik geprobeerd zo veel mogelijk te ontspannen.
De verloskundige vertelde mij dat het belangrijk is dat je op de dag waarop de versie plaats vindt niet te veel doet, zodat je niet teveel spieren gebruikt/aanspant en je lichaam (vooral je buik natuurlijk) lekker ontspannen is. Ik heb tussendoor nog lekker een uurtje geslapen bijvoorbeeld en mijn man heeft heel goed voor mij gezorgd (mijn schoenen aan gedaan, ontbijtje gemaakt, etc.). Verplicht niksen en lekker voor je laten zorgen dus.
Ook is een lege blaas belangrijk, dus ik heb een uurtje van te voren niets meer gedronken en heb regelmatig een bezoekje aan het toilet gebracht. Ik dacht bij mezelf dat niet al te volle darmen ook geen kwaad konden (was mijn eigen idee), dus ik had ook maar niet te uitgebreid geluncht. Baat het niet, dan schaad het niet, dacht ik..

De versie zelf
Eenmaal bij de verloskundige aangekomen was ik lekker ontspannen en hebben we eerst de versie voorgesproken. Daarna mocht ik gaan liggen en kreeg ik een echo waarbij onze baby uitgebreid werd bekeken (ligging, grootte, hoeveelheid vruchtwater, etc.). Een belangrijk ding is dat de hartslag van baby geteld wordt, om deze te vergelijken met de hartslag na de versie.
Vervolgens kon het draaien beginnen. Er was een tweede verloskundige bij (naast de verloskundige die de versie ging uitvoeren) om te assisteren. Zij vertelde mij om vooral te ontspannen en te doen alsof ik op vakantie in Ibiza was.
Nou geloof me, toen de versie begon was Ibiza even ver te zoeken, haha. De pijnlijkste momenten vond ik het begin, toen ze in mijn bekken moest graven om de billen op te tillen en het moment waarop de baby helemaal overdwars lag in mijn buik (ik dacht echt even: dit gaat toch niet passen?!). Maar ondanks dat, heb ik goed kunnen ontspannen.
Ik heb mijn pijn gewoon weg gezucht/gepuft en toen was het toch binnen 2 minuten ongeveer al klaar. Daarna was de pijn ook direct weer weg. Ik vond het zelf wel een hele heftige, intense ervaring, maar wel te doen.

En dan is je kindje gedraaid..
Bij mij dan, want helaas lukt maar ongeveer de helft van de versies. Er klonk gejuich in de spreekkamer van de verloskundige! Het was gelukt! Ik moest even wennen aan de nieuwe ligging van de baby. Ik moest in kleermakerszit gaan zitten, zodat de baby de ruimte krijgt om in te dalen, maar dan nu met zijn hoofdje.
Ik kreeg een kopje thee om lekker te ontspannen en daarna werd er opnieuw een echo gedaan. En ja hoor, het hoofdje lag echt beneden. Vervolgens werd dus ook de hartslag opnieuw geteld. Het was te horen dat de baby af en toe nog wisselde in zijn hartslag (dan wat hoger, dan wat lager, maar uiteindelijk gelukkig weer ”normaal”). De verloskundige vertelde mij dat dit normaal was. Zo’n draai is niet alleen voor de moeder/voor mij een hele ”happening”, maar natuurlijk ook voor de baby. Uiteindelijk kon ik met een gerust hart naar huis gaan, alles was goed.

Ik kijk met een goed gevoel op de versie terug. Wat ben ik blij dat ons kindje nu goed voor de uitgang ligt! Ik heb het gevoel dat hij ook al ingedaald is. Regelmatig ga ik nog even in kleermakerszit zitten om hem de goede kant op te wijzen, kan ook geen kwaad, haha. Ondanks dat het even flink zeer deed, zou ik het zo weer doen. Maar voor nu gaan we er vanuit dat onze man lekker zo blijft liggen. Ik voel zijn voetjes nu lekker aan de goed kant trappelen in ieder geval!

COMMENTS

Fenna

Wat fijn dat het gelukt is! Succes met de laatste weekjes :)

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *