Een reis naar Krakau en Auschwitz

16 maart 2016Reizen Standard

Eind januari hebben in en mijn man misschien wel de meest indrukwekkende reis van ons leven gemaakt. Het voelt gek om indrukwekkend te zeggen, maar ik kan het juiste woord er niet voor vinden.

Ik heb altijd naar een concentratiekamp willen gaan. Ik was er nog nooit geweest en ik vind het goed om mijn ogen niet te sluiten voor de dingen die in het verleden gebeurt zijn.
Toen mijn ouders ons vroegen om mee te gaan naar Polen, om Krakau en Auschwitz (een groot concentratie- en vernietigingskamp uit de tweede wereldoorlog) te bezoeken, zeiden ik en mijn man daarom meteen ja. Eind januari was het zo ver en begon onze 4-daagse reis.

Onze reis zag er als volgt uit:
dag 1: vlucht naar Krakau en het bezoeken van de Joodse wijk en het Schindler museum
dag 2: een bezoek aan Auschwitz (I en II) en de stad Krakau
dag 3: een bezoek aan Plaszow
dag 4: terug naar huis

Het was een groepsreis hebben de reis afgelegd met een groep van 23 personen.  Ik vond het zelf erg prettig om in een groep deze reis te maken. Allereerst is het een reis waarvoor ik en mijn man samen niet snel zouden hebben gekozen, ten tweede was alles heel goed geregeld (vlucht, vervoer, entree, etc.) en tenslotte was het gewoon heel fijn omdat we als groep ook plezier hebben gehad met elkaar en hebben gelachen.

Deze blog wordt veel te lang als ik over elk onderdeel van onze reis wat vertel. Ik zal ook niet te diep inhoudelijk in gaan op de omgeving, de tweede wereldoorlog of Auschwitz. Daarvoor verwijs ik jullie naar google ;-)

Het plein van Krakau.
Het plein in het centrum van Krakau.

Het bezoek aan Krakau/Polen in het algemeen
Voor de reis wist ik niet goed wat ik kon verwachten van Polen. Hoewel Krakau een van de belangrijkste historische steden ter wereld is, leek het mij wat grauw (dat was eigenlijk mijn hele beeld bij Polen). Maar ik had het mis!
Krakau is een prachtige stad en zeker een aanrader om eens naar toe te gaan op citytrip. Er staan veel oude gebouwen en de ”markthal” midden op het plein van het centrum van Krakau is ook het bezoeken waard. Het grauwe beeld wat ik had bij Polen klopte helemaal niet (ook niet bij de rest wat wij gezien hebben tijdens de busreizen trouwens).

Een foto van een roos die iemand heeft achter gelaten op een wagon waarmee mensen Auschwitz binnen kwamen na een vaak urenlange reis.
Een foto van een roos die iemand heeft achter gelaten op een wagon waarmee mensen Auschwitz binnen kwamen, vaak na een urenlange reis.

Het bezoek aan Auschwitz
Vooraf aan onze reis wist ik niet goed wat ik er van moest verwachten. Ik weet van mezelf dat ik nogal een gevoelig type ben. Ik maakte me daar van tevoren een beetje zorgen over, vooral omdat ik er kort voor de reis achter kwam dat ik zwanger was (hormonen). Ik wist niet hoe ik het zou vinden en of Auschwitz duisternis en verdriet zou ademen, wat mij onbewust zou opslokken. Dit was niet het geval voor mij. Ik denk dat iedereen dit anders ervaart, maar het eerste kamp van Auschwitz (Auschwitz I) ziet er niet somber of grauw uit, zoals ik wel verwacht had. De gebouwen die er staan, stonden er al voor de oorlog en zien er nog best mooi uit. Ook staan er veel bomen omheen en groeit er gras, wat het er heel ”normaal” uit doet zien. Bij het naar binnen gaan van de gebouwen en door uitleg van de gids, zie en hoor je natuurlijk wel hele heftige dingen.  Dit kwam ook bij soms heel erg binnen. Vooral Auswitch II Birkenau vond ik heel heftig om te zien, hoewel het er in eerste instantie bijna sereen uitzag omdat het prachtig weer was met een witte laag sneeuw.

Na thuiskomst van de reis had ik veel moeite om weer te ”landen” in het gewone, dagelijks leven. De dag na aankomst moest ik gewoon aan het werk, maar voelde ik me niet als anders. Dit heeft even geduurd, maar langzaam kon ik weer een beetje wennen aan het feit dat het gewone leven weer begonnen was. Toch denk ik er nog regelmatig aan terug. Ik ben dankbaar dat ik deze reis mocht meemaken en dat ik mee gegaan ben.

De volgende tips wil ik graag geven:
– Als je de wens hebt om te gaan: ga. Het is geen reis die je maakt om te ontspannen en daarom kiezen mensen er misschien ook niet snel voor, maar het is wel een reis die je altijd zal bij blijven.
– Zorg dat je met mensen gaat die je vertrouwd en bij wie je je op je gemak voelt. Het zijn heftige dingen die je te zien krijgt en het is fijn als je jezelf kunt zijn op zo’n reis en er een schouder is om op uit te huilen als je die nodig hebt.
– Praat na afloop van je dag samen/met elkaar na wat je gezien hebt en wat je daar van vond of bij voelde. Zo kun je na een heftige dag de dag ook echt afsluiten.
– Vergeet niet dat je naast de heftige bezoeken aan musea of het kamp ook leuke dingen mag en kan doen. Soms is het nodig om even je gedachten te verzetten en Krakau is een prachtige stad om naar toe te gaan.

COMMENTS

Sanne

Mooi geschreven Renaat! Mij lijkt zoiets ook vrij heftig (of indrukwekkend, misschien wel een beter woord), bij de beelden die langskwamen bij de musical Soldaat van Oranje werd ik al even stil. Knuffel!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *